Slav dilleri, Hint-Avrupa dil ailesinin bir kolunu oluşturur ve Doğu Avrupa, Balkanlar, Orta Avrupa ve Kuzey Asya'da yaygın olarak konuşulur. Yaklaşık 315 milyon insanın ana dilidir. Bu dil grubu, coğrafi ve dilbilimsel özelliklerine göre üç ana kola ayrılır:
Doğu Slav Dilleri: Bu gruba Rusça, Ukraynaca ve Belarusça dahildir. Bu diller, Kiril alfabesini kullanır ve ortak bir kökene sahiptir.
Batı Slav Dilleri: Bu gruba Lehçe, Çekçe, Slovakça, Sorbca ve Kaşupça dahildir. Çoğunlukla Latin alfabesini kullanırlar (bazı ek işaretlerle).
Güney Slav Dilleri: Bu gruba Bulgarca, Makedonca, Sırpça, Hırvatça, Boşnakça, Slovence ve Karadağca dahildir. Kiril ve Latin alfabeleri her ikisi de kullanılır.
Ortak Özellikler:
Tarihçe:
Slav dillerinin kökeni, Proto-Slavca olarak bilinen ortak bir ataya dayanır. Proto-Slavca'nın ne zaman ve nerede konuşulduğu konusunda kesin bir fikir birliği olmamasına rağmen, genellikle M.S. 5. ve 6. yüzyıllarda Doğu Avrupa'da konuşulduğu düşünülmektedir. Daha sonra bu dil, farklı bölgelere yayılan Slav kabileleri tarafından farklı lehçelere ayrılmıştır.
Önemli Not: Sırpça, Hırvatça, Boşnakça ve Karadağca, dilbilimciler tarafından genellikle tek bir dil olarak kabul edilir (Sırp-Hırvatça), ancak siyasi ve kültürel nedenlerle ayrı diller olarak kabul edilirler.
Ne Demek sitesindeki bilgiler kullanıcılar vasıtasıyla veya otomatik oluşturulmuştur. Buradaki bilgilerin doğru olduğu garanti edilmez. Düzeltilmesi gereken bilgi olduğunu düşünüyorsanız bizimle iletişime geçiniz. Her türlü görüş, destek ve önerileriniz için iletisim@nedemek.page